Samenvatting Overeenkomsten in het internationaal privaatrecht en het Weens Koopverdrag

-
ISBN-10 9013074375 ISBN-13 9789013074376
244 Flashcards en notities
5 Studenten
  • Deze samenvatting

  • +380.000 andere samenvattingen

  • Een unieke studietool

  • Een oefentool voor deze samenvatting

  • Studiecoaching met filmpjes

Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.

Dit is de samenvatting van het boek "Overeenkomsten in het internationaal privaatrecht en het Weens Koopverdrag". De auteur(s) van het boek is/zijn R I V F Bertrams, S A Kruisinga. Het ISBN van dit boek is 9789013074376 of 9013074375. Deze samenvatting is geschreven door studenten die effectief studeren met de studietool van Study Smart With Chris.

Samenvatting - Overeenkomsten in het internationaal privaatrecht en het Weens Koopverdrag

  • 1 Inleiding

  • Wat zijn conflictregels?
    Conflictregels zijn verwijzingsregels die in het internationale privaatrecht (IPR) worden gebruikt. Hierbij vormt de aanknopingsfactor tussen de internationale verhouding en het toepasselijke recht de belangrijkste schakel.
  • Wat kan over het algemeen worden gezien als de primaire en subsidiaire aanknopingsfactor bij het sluiten (internationale) overeenkomsten?
    De primaire factor is de rechtskeuze van beide partijen: zij hebben de bevoegdheid om zelf te bepalen door welk recht hun overeenkomst beheerst wordt.

    Van de subsidiaire (aanknopings)factor is sprake indien partijen geen rechtskeuze overeen zijn gekomen. Tegenwoordig kan in zijn algemeenheid worden aangenomen dat de gewone verblijf- of vestigingsplaats van de voor de overeenkomst kenmerkende prestant geldt als subsidaire factor.
  • 2.1 Rome I als opvolger van het EVO, 17 december 2009

  • Na welke datum moet een (internationale) overeenkomst gesloten zijn, teneinde de Rome I Verordening hierop van toepassing te verklaren?
    De Rome I Verordening is van toepassing op overeenkomsten die zijn gesloten op of na 17 december 2009 (art. 28 en 29 Rome I). De EVO is de voorloper van Rome I en blijft van toepassing op overeenkomsten die zijn gesloten vóór 17 december 2009.
  • In welke lidstaten heeft de Rome I Verordening rechtstreekse werking? In welke staten niet?
    Rome I heeft rechtstreekse werking in alle EU-lidstaten. Het is niet van toepassing op Denemarken. Het is wel van toepassing op Ierland. Het Verenigd Koninkrijk maakt gebruik van de opt-in-mogelijkheid en de Commissie heeft bij beschikking verklaard dat Rome I ook van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk (zie p. 44-46 Preambule Rome I).
  • 2.2 Uniforme interpretatie

  • Hoe wordt uniforme interpretatie onder het regime van Rome I gewaarborgd?
    De nationale rechter heeft ex art. 234 EG-Verdrag de mogelijkheid, dan wel de verplichting om prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Het Hof heeft krachtens dit artikel ook de bevoegdheid om deze vragen te beantwoorden.
  • 2.3 Indeling en overzicht

  • Uit welke drie afdelingen/titels bestaan de Rome I Verordening?
    Titel I: het toepassingsgebied van Rome I.
    Titel II: de eigenlijke conflictregels (rechtskeuze en gebreke van rechtskeuze).
    Titel III: aparte conflictregels voor enige bijzondere overeenkomsten, alsmede bepalingen voor een verscheidenheid van onderwerpen.
  • 2.4 Toepassingsgebied, uitgesloten onderwerpen, art. 1 lid 2 Rome I

  • Op wat voor soort overeenkomsten kan de Rome I Verordening op worden toegepast?
    Rome I heeft betrekking op verbintenissen uit overeenkomst in burgerlijke en handelszaken (art. 1 lid 1 Rome I). Het goederenrecht valt aldus niet onder de werking van Rome I. In lid 2 staan de typen overeenkomsten beschreven waar Rome I niet van op toepassing is.
  • 2.5 Diversen

  • Wat wordt verstaan onder het 'universaliteitsbeginsel'?
    Het universitaliteitsbeginsel houdt in dat de rechter met betrekking tot de Rome I Verordening deze van toepassing zal moeten verklaren, ongeacht of dit leidt tot de toepasselijkheid van het recht van een land dat geen Rome I-lidstaat is (art. 2 Rome I).
  • Wat wordt bedoeld met 'renvoi'?
    Met 'renvoi' wordt gedoeld op herverwijzing ex art. 20 Rome I. Het door Rome I aangewezen nationale recht ziet op de rechtsregels van dat land met uitsluiting van het IPR van dat land. Er mag niet weer herverwezen worden naar een ander land nadat de rechtsregels van dat land zijn aangewezen
  • Stel: een Nederlandse rechter concludeert op grond van de Rome I-bepalingen de toepasselijkheid van het recht van Australië (geen Rome-I-lidstaat). Het IPR van Australië verwijst echter naar het Nederlandse recht. Door welke recht wordt de overeenkomst beheerst?
    De overeenkomst wordt beheerst door Australisch recht, omdat de Rome I Verordening een universele toepassing kent (art. 2 Rome I). Ookal verwijst het IPR van Australië naar Nederlands recht, het Australische recht is van toepassing omdat de uitsluiting van renvoi/herverwijzing ex art. 20 Rome I geldt. Er kan dus niet weer worden "terugverwezen" naar het Nederlandse recht.
  • In welk (uitzonderlijk) geval kan de toepassing van een bepaling uit de Rome I verordening terzijde worden gesteld?
    Een rechter hoeft de regels van het volgens de conflictregels toepasselijk recht niet toe te passen indien toepassing ervan kennelijk onverenigbaar is met de openbare orde van het land van de rechter (art. 21 Rome I). Hierbij is echter uiterste terughoudendheid op zijn plaats.
  • In art. 4 lid 2 Rome I wordt de objectieve verwijzingsregel bij gebreke van een rechtskeuze beschreven, waarbij wordt verwezen naar de 'gewone verblijfplaats' van een partij. Geef de drie varianten weer die hiermee kunnen worden bedoeld.
    Art. 19 lid 1 Rome I stelt ten eerste dat de gewone verblijfplaats van vennootschappen, verenigingen of rechtspersonen de plaats van het hoofdbestuur daarvan is.

    Als tweede wordt onder de gewone verblijfplaats van een natuurlijk persoon bij de uitoefening van zijn bedrijfsactiviteit, de hoofdvestiging als 'gewone verblijfplaats' verstaan.

    In art. 19 lid 2 Rome I wordt de plaats van een bijkantoor gezien als 'gewone verblijfplaats' van een vennootschap, indien dat bijkantoor verantwoordelijk is voor de uitvoering van de overeenkomst of indien de overeenkomst is gesloten in het kader van de activiteiten van een bijkantoor.
Lees volledige samenvatting
Deze samenvatting. +380.000 andere samenvattingen. Een unieke studietool. Een oefentool voor deze samenvatting. Studiecoaching met filmpjes.

Voorbeelden van vragen in deze samenvatting

Door wie is het Weens Koopverdrag/CISG (UN Convention on Contracts for the International Sale of Goods) samengesteld?
3
Wat is de bijdrage van 'de eenvormige Haagse koopwetten' met betrekking tot het Weens Koopverdrag?
3
Wat is de doelstelling van het CISG/ Weens Koopverdrag?
3
Wanneer blijkt dat art. 1 lid 1 sub a CISG niet van toepassing is in een bepaald geval, op welke manier dient de rechter dan te bepalen welk recht van toepassing is?  
3
Pagina 1 van 20