Rembrandt in perspectief De veranderende visie op de meester en zijn werk

by (1st)
ISBN-10 949119660X ISBN-13 9789491196607
3083 Flashcards & Notes
14 Students
  • This summary
  • +380.000 other summaries
  • A unique study tool
  • A rehearsal system for this summary
  • Studycoaching with videos
Remember faster, study better. Scientifically proven.

PREMIUM summaries are quality controlled, selected summaries prepared for you to help you achieve your study goals faster!

Summary - Rembrandt in perspectief De veranderende visie op de meester en zijn werk

  • 1 'Zoo eigenzinnig in zyne verkiezingen': Rembrandt in de ogen van tijdgenoten, 1630-1730

  • Is er veel of weinig eigentijdse literatuur over of van Rembrandt?
    Weinig. Rembrandt zelf heeft op enkele brieven na niets geschreven. Maar door het koppelen van literatuur door tijdgenoten aan archiefdocumenten is er wel een aanzienlijke hoeveelheid tekstmateriaal.
  • Zijn er geschreven bronnen van tijdgenoten over Rembrandt?
    Nee en Rembrandt zelf heeft behalve enkele brieven en notities op tekening, niets geschreven.
  • Welke traditionele kunsthistorische tegenstelling tussen Nederlanders en Italiaanse kunstenaars bevestigt het gebrek aan teksten van Rembrandts hand
    Tegenstelling tussen de zwijgende ijverige Nederlandse schilders tegenover de intellectuele Italianen. Nederlandse schilders schilderen naar de natuur, Italianen gebruiken symboliek
  • Schreef Rubens? 
    Ja, dit was een erudiete man die in het Latijn correspondeerde met bevriende Europese humanisten en een bibliotheek van ruim 500 boeken bezat. 
  • Het beeld van Rembrandt als iemand die zich weinig gelegen liet liggen aan letterkunde, is geworteld in de teksten uit de 17e eeuw zelf. Leg uit?
    Deze teksten benadrukten Rembrandts voorgeschiedenis molenaarszoon, gesjeesd in zijn geleerde opleiding om toe te geven aan zijn tekentalent. 
    Van 1630 tot 1730 heeft een klein aantal terugkerende vooronderstellingen het perspectief op Rembrandt gekleurd. Het is de vraag in hoeverre Rembrandt zelf de hand gehad kan hebben in het ontstaan van deze vooronderstellingen. 
  • Het beeld van Rembrandt als iemand die zich weinig gelegen liet liggen aan de literatuur stamt uit de 17de eeuw. Welke aspecten uit Rembrandts leven werden benadrukt.
    • Molenaarszoon
    • Gestopt met zijn studie
  • Wat bevestigd het gebrek aan teksten van Rembrandts hand? 
    Een traditionele kunsthistorische tegenstelling die zwijgende, ijverige Nederlandse schilders afzette tegenover intellectuele Italianen. 
  • Wat gold tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw?
    Waar de Italianen behoefte hadden aan symboliek, zouden Nederlanders simpelweg de wereld om hen heen hebben verbeeld. 
  • Werd er in Rembrandt atelier over kunst gediscussieerd? 
    Ja, een leerling, Samuel van Hoogstraten, beschreef dit.
  • Waarin is het beeld, dat Rembrandt zich weinig aan letterkunde gelegen liet liggen, geworteld? 
    In teksten uit de zeventiende eeuw zelf. 
  • Wat benadrukken deze teksten? 
    Rembrandts voorgeschiedenis als molenaarszoon, gesjeesd in zijn geleerde opleiding om toe te geven aan zijn tekentalent. 
  • Waarin mocht deze opmerking niet ontbreken? 
    In elke goede Rembrandt-biografie. 
  • Wat werd met het oordeel over Rembrandt gedaan? 
    Het werd tot op zekere hoogte gestandaardiseerd. 
  • Wat heeft het perspectief op Rembrandt van 1630 tot 1730 gekleurd? 
    Een klein aantal terugkerende vooronderstellingen. Het is de vraag in hoeverre Rembrandt zelf de hand kan hebben gehad in het ontstaan van deze vooronderstellingen. 
  • 1.1 Jan Emmens' Rembrandt en de regels van de kunst (1964)

  • Wat schreef Jan Emmens in 1964?
    Rembrandt en de regels van de kunst, een overzicht van de zeventiende-eeuwse uitspraken over de schilder dat in reikwijdte en diepgang en diepgang nog altijd ongeëvenaard is.
  • Jan Emmens schreef in 1964 Rembrandt en de regels van de kunst, een overzicht van de 17e eeuwse uitspraken over de schilder. Wat was zijn belangrijkste observatie?
    Dat met name de 19e eeuwse literatuur over Rembrandt onze blik heeft vertekend. Volgens Emmens was het noodzakelijk de terminologie uit de 17e eeuw te achterhalen.
  • Waar gaat het werk van Jan Emmens Rembrandt en de regels van de kunst (1964) over
    Een overzicht van 17de-eeuwse uitspraken over Rembrandt
  • Wat heeft volgens Emmens onze blik vertekend? 
    De negentiende-eeuwse literatuur over Rembrandt.
  • In de jaren 70 ontstond de internationale ontwikkeling New Art History, die een nadruk legde op interdisciplinaire verbanden. Wat was het effect op de kunstgeschiedenis?
    De talige wending (linguistic turn), het basisprincipe waarbij de kwestie was in welke  termen kunstenaars zelf over hun werk spraken (language of art). Geschriften uit de Italiaanse renaissance bleken belangrijke bronnen om het begrippenapparaat van kunstenaars en hun publiek te achterhalen.
  • Volgens Emmens heeft de 19de-eeuwse literatuur onze blik over Rembrandt vertekend, wat is noodzakelijk voor een historische verantwoorde kunstbeschouwing
    De terminologie uit de 17de eeuw achterhalen
  • Wat was volgens hem, voor een 'historisch verantwoorde kunstbeschouwing,  noodzakelijk te achterhalen? 
    De terminologie uit de zeventiende eeuw.
  • Op welk probleem stuitte Emmens voor zijn boek?
    Bijna alle relevante 17e eeuwse teksten die op Rembrandt betrekking hadden, verschenen pas na zijn dood. Ze vertellen dus meer over de vooronderstellingen van de auteurs, dan over Rembrandt zelf. Ook stelde Emmens vast dat de kritiek van auteurs niet gericht was op Rembrandt zelf, maar op de periode die hij vertegenwoordigde.
  • In de jaren 70 van de 20ste eeuw begint een internationale ontwikkeling, de New Art History legde de nadruk op interdisciplinaire verbanden en zorgde voor een talige wending in de geesteswetenschappen die ook de kunstwetenschappen bereikte, wat is het basisprincipe van de talige wending.
    In welke termen spraken kunstenaars zelf over hun werk.
  • Waar stond Emmens' studie aan vooravond van? 
    Van een internationale ontwikkeling van de jaren zeventig van de twintigste eeuw. 
  • Wat was de belangrijkste kritiek van de 17e eeuwse auteurs op Rembrandt?
    Onder de invloed van de Parijse Academie Royale golden in heel Europa de standaarden van lichamelijke schoonheid en de juiste historische aankleding. Oudere kunst werd neergezet als voorbeeld van hoe het niet moest: Rembrandt werd de tegenpool van de geleerde schilder, de pictor doctus.
  • Een voorbeeld van deze talige wending is dat als in een taal maar één woord is om groen of geel aan te duiden en men kent bijvoorbeeld niet de term paars dan kan dit een aanknopingspunt zijn om met andere ogen naar de beeldende kunst uit dit taalgebied te kijken.
  • Waar zorgde de uit Amerika afkomstige 'New Art History', voor? 
    Zij zorgde ervoor dat de zogenaamde 'talige wending' (linguistic turn) in de geesteswetenschappen ook de kunstgeschiedenis bereikte. 
  • Welke theorie ontwikkelde Emmens in zijn boek?
    Emmens veronderstelde dat er in Rembrandts eigen tijd een samenhangende kunsttheorie bestond die niet werd opgeschreven, maar uit de werken zelf en de latere kritiek kan worden gereconstrueerd. Rembrandts keuzes voor alledaagse modellen, oude vrouwen en bouwvallige hutjes, evenals zijn ruwe penseelstreek en donkere koloriet zouden een theoretisch standpunt reflecteren dat niet alleen voorafging aan het officiele academisme, maar er ook een tegenhanger van vormde.
  • Op welk fundamenteel punt wijst Emmens als men teksten uit de 17de eeuw wil bestuderen over Rembrandt en zijn werk
    Nagenoeg alle teksten verschenen na zijn dood en vertellen daarmee meer over de veronderstelling van de auteurs dan over Rembrandt.
  • Wat was het basisprincipe hierbij? 
    In welke termen spraken kunstenaars zelf over hun werk. 
  • Wat valt er op de theorie van Emmens aan te merken?
    Emmens redeneerde terug in de tijd vanuit de documenten van na 1670: alsof Rembrandt zich bij voorbaat zou hebben verzet tegen regels van de kunst die pas na zijn dood gangbaar werden. De geschreven bronnen geven bovendien geen aanleiding om te veronderstellen dat Rembrandt zijn kunstopvattingen daadwerkelijk zal als onderdeel van een ideologie.
  • Waar was de kritiek van de 17de-eeuwse auteurs over het werk van Rembrandt op gericht
    Niet op Rembrandt zelf maar op de periode die hij vertegenwoordigde
  • Op welk fundamenteel probleem wees Emmens: 
    Bijna alle relevante zeventiende-eeuwse teksten die op Rembrandt betrekking hadden, verschenen pas na zijn dood. 
  • Welke twee tekortkomingen zijn op het boek van Emmens aan te merken?
    - door zich op de negatieve kritiek na Rembrandts dood te concentreren, ging zijn analyse voorbij aan een belangrijke positieve kwalificatie die al tijdens Rembrandts leven werd geformuleerd, de uitbeelding van emoties. In deze context was zijn werk een voortzetting van de klassieke traditie en bewees het dat concepten uit de literaire theorie konden worden ingezet in de uitbeelding van de geschiedenis of Bijbelse verhalen.
    - Rembrandt lijkt te hebben gestreefd naar een duidelijk herkenbare schilderwijze. Producten uit zijn atelier werden niet alleen gekenmerkt door sterke licht-donkercontrasten, maar ook door een schetsmatige penseelstreek. De vraag is in hoeverre Rembrandt zelf ambieerde om zijn kunstenaarschap internationaal in de kijker te spelen. Self-fashioning (zelfpresentatie). Rembrandts image als idiosyncratische meester. Zijn critici spraken over zijn bizarre, extravagante en eigenzinnige kunst, die in overeenstemming zou zijn geweest met zijn karakter, Dit beeld kan het resultaat zijn geweest van een welbewuste keuze in een sterk competitieve kunstmarkt waarbij hij erin slaagde om, zonder ooit de Nederlanden te verlaten, tot over de grens bekend te worden. Een element dat hierbij een rol lijkt te hebben gespeeld, is het besef dat de kunst van het Noorden blijk moest geven van een herkenbare eigenheid tov die van Italie. 
  • Wat is de oorzaak van de kritiek op Rembrandt
    Het veranderen in denken over hoe kunst zou moeten zijn onder invloed van de Académie Royale de Peinture et de Sculpture die nieuwe standaarden had bepaald
  • Wat meende Emmens dat ze ons vertellen? 
    Meer over de vooronderstellingen van de auteurs, dan over Rembrandt zelf. 
  • Wat wordt bedoeld met de pictor doctus
    De geleerde schilder
  • Wat stelde Emmens nog meer vast? 
    Dat de kritiek van de auteurs niet gericht was op Rembrandt als persoon, maar op de periode die hij vertegenwoordigde. 
  • Wat wordt bedoeld met de pictor vulgaris
    De gewone schilder
  • Welke invloed deed zich in de laatste decennia van de zeventiende eeuw gelden? 
    Die van de Parijse Académie Royale de Peinture en de Sculpture. 
  • Is Rembrandt volgens de 17de-eeuwse critici een pictor doctus of een pictor vulgaris
    Een pictor vulgaris
  • Wat was de invloed van de Parijse Académie? 
    Gangbaar werden standaarden van lichamelijke schoonheid en de juiste historische aankleding, in Europa en ook in Nederland. 
  • Emmens grote verdienste was dat Rembrandt-critici literaire gemeenplaatsen herhaalden. Hij maakte duidelijk dat als Rembrandt zijn omgang met lagere klassen verweten werd dit verwijt een thema uit de Franse renaissancepoëzie herhaalde waar vulgaire taal veroordeeld wordt.
    Deze nadruk op literaire aspecten zorgde ervoor dat positieve passages over Rembrandts kleurgebruik ook volgens hem beantwoorden aan het beeld van de vulgaire schilder die frivole kleurrijkheid verkoos boven intellectuele diepgang
  • Wat gebeurde met oudere kunst? 
    Die werd neergezet als een voorbeeld van hoe het niet moest; Rembrandt werd de tegenpool van de geleerde schilder, de pictor doctus. 
  • Emmens veronderstelt dat in Rembrandts tijd een eigen kunsttheorie bestond die niet werd opgeschreven, hoe kan men deze reconstrueren
    Uit de kunstwerken zelf en uit de latere kritiek
  • Wat was Emmens grote verdienste?
    Zijn observatie dat de Rembrandt-critici vooral literaire gemeenplaatsen herhaalden, inclusief de auteurs die de meester persoonlijk hadden gekend, zoals Van Hoogstraten en Joachim von Sandrart. 
  • Waar werd in de kunsttheorie uit Rembrandts tijd waarde aangehecht
    De rol van het toeval en de wisselvalligheden van het dagelijks leven
  • Wat veronderstelde Emmens in Rembrandt en de regels van de kunst
    Dat er in Rembrandts eigen tijd een samenhangende kunsttheorie bestond die niet werd opgeschreven, maar uit de werken zelf en de latere kritiek kan worden gereconstrueerd. 
  • Via deze theorie verklaarde Emmens de keuze van Rembrandt voor alledaagse modellen, bouwvallige hutjes, ruwe penseelstreek, deze keuzes zouden een theoretisch standpunt vertegenwoordigen dat voorafging aan het academisme maar ook een tegenhanger vormde
  • Op welke punten schoot Emmens tekort? 
    Door zich op de negatieve kritiek na Rembrandts dood te concentreren, ging zijn analyse voorbij aan een belangrijke positieve kwalificatie die al tijdens Rembrandts leven werd geformuleerd en betrekking had op de uitbeelding van emoties. 
Read the full summary
This summary. +380.000 other summaries. A unique study tool. A rehearsal system for this summary. Studycoaching with videos.

Example questions in this summary

Schreef Rubens? 
5
Werd er in Rembrandt atelier over kunst gediscussieerd? 
5
Wat werd met het oordeel over Rembrandt gedaan? 
5
Wat heeft het perspectief op Rembrandt van 1630 tot 1730 gekleurd? 
5
Page 1 of 150